Na czym polega kinezyterapia?

Terapie manualnePoczątki kinezyterapii sięgają prawie III wieku p.n.e. O znaczeniu określonych pozycji ciała w osiąganiu efektów leczniczych pisał już sam Konfucjusz. Ćwiczenia gimnastyczne i oddechowe odgrywały bardzo ważną rolę w starohinduskiej jodze. Na  istotę gimnastyki wskazywał też Hipokrates – jeden z najsłynniejszych prekursorów współczesnej medycyny. Tak długa historia kinezyterapii mówi sama za siebie.  W metodzie tej środkiem leczniczym staje się ruch, wywierający ogromny wpływ na cały organizm pacjenta.

Kinezyterapia – terapia ruchem

Kinezyterapia to jedna z metod fizjoterapii, stosowana głównie w zaburzeniach układu ruchu, w rehabilitacji pourazowej, zwłaszcza po zawale serca i udarach mózgu, w chorobach reumatoidalnych, bólach kręgosłupa i w przypadku problemów związanych z układem oddechowym. Tego rodzaju gimnastyka lecznicza zalecana jest również po zabiegach operacyjnych, które przeprowadzane są w okolicy jamy brzusznej, a także w leczeniu wad postaw, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Podstawę tej metody leczniczej stanowią ćwiczenia fizyczne, które mają charakter wzmacniający, rozluźniający i rozciągający. Wszystkie zmierzają do zwiększenia lub przywrócenia sprawności fizycznej, a co najważniejsze: stanowią bardzo dobre przygotowanie do dalszej rehabilitacji.

Kinezyterapię dzieli się na miejscową i ogólną. Pierwsza z nich polega na bezpośrednim oddziaływaniu ćwiczeń na chory narząd. Mogą to być ćwiczenia izometryczne, czynne, bierne, czynno-bierne, oddechowe, relaksujące, odciążające, synergistyczne, czy samowspomagające. Zadaniem kinezyterapii ogólnej jest z kolei ćwiczenie części ciała nieobjętych chorobą. Może to być gimnastyka poranna, ćwiczenia ogólnokondycyjne, ćwiczenia w wodzie, czy sport wykonywany przez inwalidów.

Jak kinezyterapia wpływa na organizm pacjenta?

Kinezyterapia w znacznej mierze poprawia zakres ruchu i zwiększa siłę mięśniową. Łagodzi dolegliwości bólowe, poprawia wydolność krążeniowo-oddechową, a także elastyczność i napięcie tkanek miękkich. Nasila procesy przemiany materii, przywraca sprawność ruchową i co ciekawe – podwyższa poziom endorfin. Kinezyterapia bardzo dobrze sprawdza się jako forma rehabilitacji pourazowej. Obniża ponadto ryzyko wystąpienia zespołów bólowych kręgosłupa.

Ta forma terapii musi być jednak prowadzona pod kątem wykwalifikowanego fizjoterapeuty. Na samym początku przeprowadzany jest wywiad medyczny, na podstawie którego ocenia się stan zdrowia pacjenta oraz stopień sprawności jego ciała, a zestawy ćwiczeń dobierane są w zależności od przyczyny dysfunkcji.

Ada