Dieta paleolityczna i protokół autoimmunologiczny

Dieta paleolityczna i protokół autoimmunologiczny

Dieta paleo, znana jest także jako dieta: paleolityczna, łowiecko-zbieracka lub z epoki kamiennej. To model żywieniowy wzorowany na diecie naszych przodków z epoki paleolitu, którzy żywili się głównie dziko rosnącymi roślinami, grzybami oraz upolowanymi zwierzętami. Dieta paleolityczna nie była jednolita na całym globie, składniki z tamtych czasów mogły się różnić w zależności od klimatu, szerokości geograficznej, sezonu czy lokalizacji, nie istnieje zatem jednoznaczny model żywieniowy dla współczesnej diety paleo. Badania archeologiczne pokazują, że różne populacje ludzkie spożywały różne zestawy pokarmów – w zależności od dostępności lokalnych zasobów. To oznacza, że paleo dla człowieka żyjącego w Skandynawii wyglądało inaczej niż dla kogoś z regionu Morza Śródziemnego.

Wielu ludzi boryka się z różnymi chorobami. Schorzenia lub niedomagania próbuje się okiełznać za pomocą zmiany sposobu odżywiania, a jeśli już danej osobie udało się poradzić lub uzyskać stan remisji, zdarza się, że swoimi sukcesami chwalą się w napisanej przez siebie książce. Jeden z przykładów udanej walki z chorobami autoimmunologicznymi (hashimoto i celiakia) jest opisany w książce pt. „Dieta paleo – naturalna dieta naszych przodków” autorstwa Mickey Trescott. Autorka po wielu dietetycznych eksperymentach wróciła do dawnej formy, pełni zdrowia i witalności. Opisuje, że w drodze do zdrowia pomógł jej protokół autoimmunologiczny oparty na konkretnych produktach spożywczych z zakresu paleo.

Ogólne zasady diety paleo

Dieta paleo koncentruje się na spożywaniu nieprzetworzonej lub w jak najmniejszym stopniu przetworzonej żywności, która w teorii dostępna była dla ludzi żyjących w okresie paleolitu. Dieta eliminuje pokarmy, które pojawiły się później, w wyniku kultury agrarnej i rozwoju przemysłu spożywczego.

Podstawowe zasady diety paleolitycznej to:

  • spożywanie żywności w jak najmniejszym stopniu przetworzonej;
  • mięso jest fundamentalnym składnikiem diety, przy czym powinno ono pochodzić od zwierząt z wolnego wypasu, karmionych zieloną trawą lub dziko żyjących;
  • nacisk na to, co jedli nasi przodkowie, którzy obgryzali kości, posilali się szpikiem kostnym (współcześnie polecany jest długo gotowany rosół na kościach) oraz spożywanie podrobów;
  • unikanie tłuszczów trans, roślin strączkowych, mleka, rafinowanego, białego cukru i słodyczy na bazie cukru oraz zbóż;
  • jedzenie warzyw, owoców, jaj, ryb, owoców morza, grzybów;
  • spożywanie zdrowych, nierafinowanych tłuszczów pochodzących z orzechów, nasion, awokado czy oliwy.

Na czym polega protokół autoimmunologiczny w modelu paleo

Protokół autoimmunologiczny jest bardzo restrykcyjny. Jakkolwiek w standardowym modelu diety paleo można spożywać jajka, orzechy, nasiona czy warzywa psiankowate, tak w procesie leczenia są to produkty niedozwolone. Zwiększony jest nacisk na jedzenie dobrej jakości mięsa, podrobów, ryb, bulionów na kościach, żywności fermentowanej. Dania urozmaicone są szerokim wachlarzem kolorowych warzyw i owoców. Nie wolno także pomijać innych aspektów zdrowego stylu życia, na który składają się: dążenie do redukcji stresu, prawidłowa jakość snu, aktywność fizyczna oraz optymalna ekspozycja na promienie słoneczne. Według doświadczeń autorki książki, protokół autoimmunologiczny w modelu paleo daje wyściółce jelit szansę gojenia, umożliwiając uzyskanie właściwej równowagi flory jelitowej. Zdrowe jelita prawie zawsze zmniejszają objawy oraz przyczyniają się do wyleczenia chorób autoimmunologicznych.

Żywność polecana w protokole autoimmunologicznym

Owoce: ananas, arbuz, awokado, banany, brzoskwinie, morele, cytryny, limonki, pomarańcze, mandarynki, grejpfruty, daktyle, figi, granaty, gruszki, jabłka, kiwi, jeżyny, maliny, truskawki, borówki, kokos, mango, papaja, śliwki, wiśnie, czereśnie, winogrona.

Warzywa: brokuły, brukselka, dynia, cukinia, kapusta, grzyby, jarmuż, kalafior, ogórki, sałaty, por, szparagi, szpinak, buraki, cebula, czosnek, marchewka, pasternak, bataty, rzodkiewka, seler, kiszone warzywa, wodorosty.

Mięso: podroby (nerki, wątroba, serca, żołądki), bulion z kości, dziczyzna, drób, ryby, owoce morza, wołowina, wieprzowina, królik, smalec.

Zapasy ze spiżarni: oliwa, olej kokosowy, olej z awokado, anchois, ocet jabłkowy, oliwki, płatki kokosowe, miód, suszone owoce.

Po pewnym czasie od stosowania protokołu (zwykle po miesiącu) powinna nastąpić poprawa lub remisja. Jedzenie według ścisłych zasad protokołu autoimmunologicznego powinno trwać kilka miesięcy lub nawet dłużej. Jeśli nastąpi całkowita poprawa, należy stopniowo i etapami włączać nowe produkty do jadłospisu, obserwując swoje samopoczucie i reakcje.