Jest 6 produktów.

Pokazano 1-6 z 6 pozycji
Pokazano 1-6 z 6 pozycji

Makarony

Makaron stanowi świetną bazę pod różnego rodzaju eksperymenty kulinarne. Nie trzeba być wytrawnym kucharzem, by robić genialne makaronowe dania. Makaron można jeść na wszelkiego typu dietach – od ketogenicznej po witariańską. Pomysłów na dania z makaronu jest bez liku, można je zjeść na śniadanie w wersji słodkiej, na obiad – makaron można wykorzystać też do sałatki.

Makaron może stanowić zaplecze pod wykwintne potrawy lub być awaryjnym obiadem z uwzględnieniem tzw. przeglądu lodówki. Jednym zdaniem – nie ma jak makaron!

Makaron – skąd pochodzi

Makaron spopularyzowali Włosi, a tak naprawdę kolebką tego mącznego produktu są Chiny – dowodzą tego odkrycia archeologiczne. Wiek tego najstarszego odkrytego jedzenia został oszacowany przez archeologów na około 4000 lat.

Makaron trafił na włoskie stoły w XIII wieku za sprawą słynnego podróżnika Marco Polo, który przywiózł go z Chin. Jednak Włosi upierają się, że już w starożytnym Rzymie jadano placki z mąki wysuszone na słońcu, z których następnie wytwarzano makaron. Oddalając spory, kto był pierwszy – Chińczycy czy Rzymianie – z całą pewnością to mieszkańcy Italii spopularyzowali makaron w krajach europejskich.

Od XIII wieku produkcję makaronu zdominowali Sycylijczycy, którzy z początku ciasto na kluski mieszali… nogami. Pierwsze mechaniczne urządzenia do produkcji makaronu pojawiły się w XV wieku. Inne źródła podają, że pierwsza amatorska wytwórnia makaronu powstała na Sycylii w XII wieku, a makaron z mąki semolinowej w Europie spopularyzowali Arabowie.

Makaronowe ciekawostki

Makaron, jak stara legenda głosi, został odkryty zupełnie przypadkowo, kiedy podczas sztormu na statku do worków z mąką dostała się woda. Breję, która powstała, wysuszono, a następnie podzielono na kawałki, wrzucając do wrzątku. Prowizorycznym makaronem karmiono niewolników. To proste danie, początkowo przeznaczone dla biedoty, z czasem osiągnęło niezwykłą popularność, którą cieszy się aż do dziś.

Makarony azjatyckie wykonywane są najczęściej z mąki ryżowej, sojowej, pszennej lub gryczanej. Do ich produkcji nie używa się znanej Europejczykom mąki durum. Z kolei prawdziwy, włoski makaron może być wytwarzany tylko z semoliny. W 1967 roku włoski parlament nakazał producentom makaronu używania wyłącznie semoliny z pszenicy durum jako składnika ciasta makaronowego.

Nazwa „makaron” może się wywodzić z dialektu neapolitańskiego. Podobno Włoch Mascherone podsumował syty, choć drogi, posiłek tymi słowami: Si buoni, ma caroni”, czyli: dobre, ale drogie. Właśnie od tego czasu bezimienne kluski zostały nazwane macarone, a później maccherone. Obecnie włoski makaron to pasta, z kolei maccherone odnosi się do konkretnego rodzaju pasty w kształcie grubych, lekko zagiętych rurek. Oczywiście w języku polskim funkcjonuje wyraz „makaron”, ponieważ nazwa „pasta” jest już zarezerwowana.

Makaron – właściwości odżywcze

Makaron według dietetyków sam w sobie nie jest tuczący, 100 g gotowanego makaronu dostarcza jedynie 110 kalorii. Winą za powodowanie tycia należy obarczyć tłuste sery, sosy czy mięso. Nawet na dietach odchudzających warto jeść lekkostrawny makaron, ponieważ jest on dobrym źródłem błonnika pokarmowego i węglowodanów złożonych. Te popularne kluski dają poczucie sytości, minimalizując chęć sięgania po słodycze. Ponadto po ich zjedzeniu poziom cukru we krwi utrzymuje się na stałym poziomie. Statystyczny Włoch zjada ok. 30 kg makaronu rocznie, a Polak – około 3 kg, i to zwykle dodaje go do zupy. Dobrze podany makaron to jedno z najsmaczniejszych dań, dlatego nie powinniśmy z niego rezygnować w obawie przed przytyciem. Makaron (szczególnie pełnoziarnisty) jest źródłem białka, witamin z grupy B oraz miedzi, cynku, żelaza i magnezu.

Makaron – jak przygotować: porady

  • Zachowywać proporcje: na 1 litr wody powinno przypadać 100 g suchego makaronu.
  • Obowiązuje włoska zasada: „siedem–sto–tysiąc”, czyli 7 gramów soli + 100 gramów makaronu + 1000 ml wody.
  • Makaron zaraz po ugotowaniu należy odsączyć i połączyć z sosem. Dlaczego? Ponieważ nieodsączony makaron nadal podlega procesowi gotowania.
  • Odpowiednio dobierać sos do makaronu: im makaron jest cieńszy, tym sos powinien być lżejszy. Grube makarony nadają się do zapiekania.
  • Nie powinno się dodawać oliwy do gotującej wody, gdyż osadza się ona na powierzchni makaronu i może utrudniać wchłanianie sosów.
  • Spłukiwanie makaronu wodą pozbawia go skrobi.