Według alfabetu:

Omdlenia

Omdlenia

Omdlenia

Omdlenie to przejściowa utrata przytomności wywołana zmniejszonym przepływem krwi do mózgu. By utracić przytomność, wystarczy 6 sekund przerwy takiego przepływu albo zmniejszenie ilości tlenu dostarczanego do mózgu o 20 proc. 

Omdlenie następuje szybko i zwykle utrata przytomności ma gwałtowny początek. Zanim dojdzie do omdlenia, osoba doświadcza stanu przedomdleniowego manifestującego się zawrotami głowy bez odczucia wirowania, uczuciem gorąca, obfitymi potami, nudnościami i zamazaniem widzenia, niekiedy aż do przemijającego zaniewidzenia.

Rodzaje omdleń

    1. Omdlenia odruchowe:



    • Odruch wazowagalny – dochodzi w nim do nagłego obniżenia skurczowego ciśnienia tętniczego i w następstwie do znacznego obniżenia przepływu mózgowego. Zwolnienie częstości akcji serca wynika ze zmiany pozycji ciała, najczęściej pionizacji.

    • Omdlenia sytuacyjne – omdlenia tego typu związane są z określonymi sytuacjami występującymi bezpośrednio po czynnościach takich jak na przykład: oddawanie moczu, wypróżnianie się, kaszel, ból, gra na instrumentach dętych czy dmuchanie balonu, podniesienie ciężaru lub obfity posiłek. 

    • Formy nietypowe bez uchwytnych czynników wyzwalających.

2. Hipotensja ortostatyczna – spadek ciśnienia tętniczego wywołany zmianą pozycji ciała.

3. Omdlenia kardiogenne – do omdlenia dochodzi w sytuacji, gdy w organizmie zwiększa się zapotrzebowanie na tlen lub składniki odżywcze. Aby tę potrzebę zaspokoić, serce zwiększa objętość pompowanej krwi lub częstość rytmu. Jeżeli któryś z tych mechanizmów nie zadziała, dochodzi do omdlenia. 

4. Omdlenia związane z chorobami naczyń mózgowych. 

Rozpoznanie

Powinno się rozróżnić omdlenie od utraty przytomności niebędącej omdleniem. Ocena musi także uwzględniać fakt, czy u osoby, u której wystąpiło omdlenie, współistnieją jednocześnie zaawansowane choroby serca.

Inne przyczyny utrat przytomności mylone z omdleniami



Napady bez zaburzeń świadomości

– upadki,

– krótkotrwała i odwracalna utrata napięcia mięśniowego często skutkująca osunięciem się chorego na ziemię,

– upadki bez utraty przytomności,

– następstwa urazu głowy,

– przemijające niedokrwienie mózgu.

Napady z częściową lub całkowitą utratą przytomności

– zaburzenia metaboliczne (np. hipoglikemia),

– padaczka,

– zatrucia.

Chorych, u których występuje duże ryzyko powikłań, powinno się przyjąć do szpitala na oddział omdleniowy. Za przyjęciem do szpitala przemawiają:

    • ciężkie współistniejące choroby wymagające hospitalizacji,

    • uraz spowodowany omdleniem,

    • konieczność dalszej pilnej oceny, diagnozy i leczenia,

    • wskazania do leczenia omdlenia.

Jeśli omdlenie mogło skutkować zagrożeniem życia, chorych należy hospitalizować i stale monitorować EKG. 



Leczenie i pierwsza pomoc

Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę omdleń. Niezależnie od ich przyczyny należy zachować pewne środki ostrożności, do których należą:

– unikanie urazu w przypadku utraty przytomności,

– osoby z częstymi epizodami lub takie, u których występują omdlenia bez objawów ostrzegawczych, powinny unikać sytuacji, w których nagła utrata przytomności mogłaby doprowadzić do urazu (np. wspinanie się po drabinie, pływanie bez nadzoru innych osób, kierowanie ciężkimi maszynami czy prowadzenie pojazdów),

– zajęcie bezpiecznej pozycji: głowa powinna znajdować się jak najniżej, a najlepszą opcją będzie położenie się do łóżka,

– należy unikać schylania głowy, zginając się w pasie, ponieważ w tej pozycji jeszcze bardziej zmniejsza się powrót żylny do serca,

– osobę, która straciła przytomność, należy ułożyć w pozycji zwiększającej do maksimum dopływ krwi do mózgu chroniącej przed urazem oraz zapewniającej drożność dróg oddechowych,

– w niektórych sytuacjach osobę po omdleniu powinno się położyć na plecach z głową zwróconą na bok, żeby zapobiec aspiracji treści pokarmowej i blokowaniu dróg oddechowych przez język,

– należy też pamiętać o poluzowaniu części ubrań ciasno przylegających do szyi czy pasa, 

– można też spryskiwać twarz wodą,

– choremu nie powinno się pozwalać wstawać, dopóki nie minie uczucie fizycznego osłabienia; nie należy mu także niczego podawać doustnie.

Agata Majcher

Źródła:

https://neurologia-praktyczna.pl/a129/Omdlenia.html

Źródło: 

Choroby układu krążenia w: „Medycyna Praktyczna”, redaktorzy działu: A. Budaj, W. Leśniak. 

Masz pytania lub własne doświadczenia? Opisz je w komentarzu!

Dodaj komentarz