Koenzym Q10

Z biologicznego punktu widzenia koenzym Q10 jest chinonem, czyli biologicznie czynnym związkiem organicznym.

Występuje w mitochondriach komórek roślinnych i zwierzęcych.

Koenzym ten odgrywa ważną rolę w międzykomórkowej wymianie energii. Największe skupiska koenzymu Q10 znajdują się w organach, w których ta wymiana jest najintensywniejsza – w sercu i wątrobie. Dawniej uzyskiwano go z serc i wątrób zwierząt rzeźnych. Dopiero po wynalezieniu taniej farmakologicznej syntezy koenzym upowszechnił się jako popularny suplement diety.

Do około 40. roku życia nie odczuwamy niedoborów koenzymu, ale z czasem jego poziom spada i w wieku 80 lat jest dwukrotnie niższy niż u ludzi młodych. Za bezpieczną dawkę stosowaną bez konsultacji lekarskiej uznaje się 100 mg dziennie.

Koenzym Q10 znany jest głównie jako substancja wspierająca odporność organizmu i polepszająca funkcjonowania serca oraz antyoksydant i suplement wspierający organizm w przewlekłych chorobach neurologicznych. Szczególnie istotną rolę odgrywa w leczeniu Alzheimera. Dobre efekty uzyskano też w leczeniu paradontozy. Badania przeprowadzone przez New England Institute wykazały, że koenzym Q10 podawany zwierzętom chorym na białaczkę wydłużał ich życie. Testy kliniczne wykazały, że gdy podaje się go pacjentom leczonym chemioterapią, znacznie łagodniejsze są skutki uboczne leków.

Koenzym Q10 stosowany jest z powodzeniem w profilaktyce oraz leczeniu chorób serca. W wielu krajach podaje się go pacjentom chorym na zastoinową niewydolność serca. Należy pamiętać, że koenzym Q10 nie jest lekarstwem i nie zastąpi terapii typowej dla konkretnej choroby. Nie zastąpi on też leków przypisanych przez lekarza prowadzącego.

Koenzym Q10 – zwiększone zapotrzebowanie

Zwiększone zapotrzebowanie na koenzym Q10 dotyczy osób starszych i chorych na przewlekłe, wyniszczające choroby. Zalecany jest jako suplement wspomagający w przypadku niewydolności mięśnia sercowego, nadciśnieniu oraz chorobach obniżających wydolność układu immunologicznego.

Koenzym Q10 – skutki niedoborów i zbyt dużych dawek

Niedobory koenzymu Q10 w pierwszej kolejności objawiają się osłabieniem, wynikającym z gorszej kondycji naszego serca. Postępująca niewydolność mięśnia sercowego to: spłycony oddech, notoryczne zmęczenie, obrzęk nóg w okolicach kostek. Koenzym ten jest substancją stosunkowo bezpieczną. Nie stwierdzono przypadków przedawkowania, a efekty uboczne występują tylko u 1% przyjmujących suplement.

Koenzym Q10 – najlepsze źródła

Nasz organizm potrafi wytwarzać koenzym Q10 z aminokwasów, ale potrzebuje do tego procesu kwasu foliowego i witamin z grupy B. Możemy go znaleźć w rybach (makrela, łosoś, sardynki), sercach i wątrobie. Poza tym dobrymi źródłami koenzymu Q10 są: olej z kiełków pszenicy i olej z oliwek brokuły, a także inne oleje oraz brokuły i pieczywo pełnoziarniste. Niestety, koenzym Q10 jest wrażliwy na obróbkę termiczną. Przyjmując koenzym Q10, należy pamiętać, że rozpuszcza się w tłuszczu.

Radosław Lesz