Żurawina wielkoowocowa – na ratunek układowi moczowemu

Żurawina wielkoowocowa (inna nazwa to „borówka wielkożurawinowa”, łac. Vaccinium macrocarpon) to lecznicza, wieloletnia, zimozielona krzewinka z rodziny wrzosowatych, do której należy aż 4000 gatunków roślin.

Wrzosowate występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, ich naturalnym siedliskiem są gleby o odczynie kwaśnym. Żurawina wielkoowocowa preferuje gleby bardzo kwaśne (pH 3,2–4,5), przepuszczalne, z dużą zawartością próchnicy. Najlepiej rozwija się na terenach podmokłych, wilgotnych, jednocześnie w miejscach nasłonecznionych.

Rodzimym terenem żurawiny wielkoowocowej są: mokradła, bagna i podmokłe łąki Ameryki Północnej, choć oczywiście dotarła w końcu do Europy, gdzie obecnie jest uprawiana. Jest ceniona ze względu na okazałe, dorodne, wielkie i błyszczące owoce. Przed zbiorem owoców plantacje zalewane są wodą, co ułatwia zbieranie plonów. Średnica owoców dochodzi do 2 cm.

Owoce żurawiny wielkoowocowej do najsmaczniejszych nie należą (są bardzo kwaśne), dlatego nie jada się ich na surowo, za to przerabia się je na np.: galaretki, sos żurawinowy, soki, napoje czy inne przetwory. Na rynku można także spotkać ich postać kapsułkowaną w formie suplementów diety.

Jedne z najstarszych doniesień naukowych dotyczących żurawiny pojawiły się z końcem XVII w., kiedy zauważono, że Indianie z Nowej Anglii wykorzystywali żurawinę w celach leczniczych, kulinarnych, a także ekonomicznych, używając jej jako środka płatniczego. Indianie nazywali tę roślinę sassamanash, z powodzeniem stosując ją w leczeniu ran i zakażeń, w tym infekcji układu moczowego.

Skład fitochemiczny

W owocach żurawiny  znajdują się cenne: antocyjany (peonidyna, delfinidyna, malwidyna), proantocyjanidyny, epikatechiny, flawonoidy (kwercetyna, kemferol), a także błonnik, kwasy: cytrynowy, jabłkowy, benzoesowy, hipurowy, galusowy, witaminy z grupy B, witaminy A, C, sole mineralne: potas, wapń, magnez, fosfor, jod, żelazo, cynk, mangan.

Właściwości lecznicze

Jedną z głównych właściwości żurawiny wielkoowocowej jest działanie antybakteryjne, które wykorzystuje się w zwalczaniu infekcji dróg moczowych. Pomaga chronić organizm przed szkodliwym działaniem bakterii, w szczególności tych, które odpowiedzialne są za wywoływanie infekcji układu moczowego. Leczniczy wpływ na infekcje układu moczowego polega na zdolności żurawiny do zakwaszania moczu, co w rezultacie prowadzi do likwidacji bakterii.

Żurawina wpływa korzystnie na stan dróg moczowych i zmniejsza ryzyko infekcji układu moczowego. Ekstrakty z żurawiny znalazły zastosowanie w leczeniu chorób nerek i pęcherza moczowego. Działają moczopędnie, pomagają przy zapaleniach pęcherza moczowego oraz cewki moczowej.

Ze względu na antyoksydacyjne właściwości żurawiny roślina może być pomocna w profilaktyce wielu chorób przewlekłych, cywilizacyjnych, takich jak: nowotwory, cukrzyca czy choroby układu krążenia. Żurawina wielkoowocowa ma wielki potencjał leczniczy, może wspierać leczenie miażdżycy.  

Czy wiesz, że…

Żurawina zawdzięcza swą nazwę kwiatom osadzonym na długich szypułkach, przypominającym podobno głowę żurawia.

Opracowanie Agata Majcher