Według alfabetu:

Przewlekła niewydolność żylna

Przewlekła niewydolność żylna

Przewlekła niewydolność żylna

Przewlekła niewydolność żylna to stan wynikający z zastoju krwi w układzie żylnym kończyn dolnych na skutek wstecznego przepływu krwi (refluksu) w żyłach lub w wyniku zwężeń/niedrożności żylnych.

Przewlekła niewydolność żylna obejmuje:

    • żylaki,

    • zespół pozakrzepowy (w 40% przypadków przewlekła niewydolność żylna powstaje na skutek zakrzepicy żył głębokich),

    • pierwotna niewydolność zastawek żylnych – dziedziczona rodzinnie,

    • zespoły uciskowe.

Jest to dolegliwość dość często spotykana. Żylaki kończyn dolnych stwierdza się u 20–50% mieszkanek Europy Zachodniej. W Polsce żylaki mogą występować wśród 47% kobiet i 37% mężczyzn. Owrzodzenia żylne goleni występują rzadziej – od 0,3% do 7% – prawdopodobieństwo wystąpienia wzrasta wraz z wiekiem, kumulacja choroby przypada na 6. i 7. dekadę życia.

 

Czynniki ryzyka

Istnieją czynniki ryzyka, które przyczyniają się do przewlekłej niewydolności żylnej. Należą do nich:

    • płeć żeńska – kobiety chorują sześciokrotnie częściej niż mężczyźni,

    • wiek,

    • czynniki dziedziczne – jeśli jeden z rodziców miał żylaki, ryzyko rozwoju choroby u potomka szacuje się na 42%, natomiast jeśli oboje rodziców miało żylaki, prawdopodobieństwo wystąpienia choroby wynosi 89%,

    • ciąża – wraz z kolejną ciążą wzrasta ryzyko wystąpienia żylaków,

    • praca w pozycji siedzącej lub stojącej,

    • otyłość,

    • zaparcia nawykowe,

    • hormonalne środki antykoncepcyjne,

    • palenie papierosów.




Leczenie niefarmakologiczne

Aby uniknąć przewlekłej niewydolności żylnej należy:

– zmienić styl życia i zwiększyć aktywność fizyczną,

– zachować odpowiednią pozycję w czasie pracy i unikać długotrwałego stania oraz siedzenia z nogami zgiętymi pod kątem prostym w stawach kolanowych i biodrowych,

– zadbać o: ergonomiczne stanowisko pracy z pochylonym oparciem krzesła, podnóżek pod stopy, kilkunastominutowe przerwy na spacer,

– regularnie uprawiać rekreacyjną aktywność ruchową (spacer, jogging, jazda na rowerze, pływanie),

– odpoczywać z nogami ułożonymi powyżej poziomu serca,

– korzystać z pończoch czy podkolanówek – zapobiegają zaleganiu krwi w żyłach i niekorzystnym zmianom w mikrokrążeniu, 

– bandażowanie opaskami/bandażami uciskowymi o dużej elastyczności kończyn z owrzodzeniami żylnymi,

– masaż pneumatyczny przerywany lub sekwencyjny za pomocą mankietów powietrznych nadmuchiwanych kompresorem.

Opaski, pończochy czy podkolanówki uciskowe można stosować, jeśli nie ma przeciwwskazań takich jak:

    • ostre zapalenie skóry, choroby skóry z wysiękiem,

    • niedokrwienie tętnicze klasy III i IV,

    • zaawansowana niewydolność serca,

    • zniekształcenia kończyny, zapalenie stawów.

Zalecane są bezpieczne leki flebotropowe, które w składzie zawierają hesperydynę, pochodne rutyny, escynę. Pomocna będzie terapia ekstraktami z następujących ziół: ruta zwyczajna, ruszczyk kolczasty lub kasztanowiec zwyczajny.



Leczenie zabiegowe

Leczenie zabiegowe to między innymi:

– usuwanie żylaków metodą strippingu,

– operacje niewydolnych perforatorów metodą otwartą,

– małoinwazyjne metody chirurgiczne: metoda CHIVA, mikroflebektomia, kriochirurgia, uroskopia,

– ablacja żylaków za pomocą lasera (EVLT), termoablacja radiowa (EVRF), ablacja za pomocą pary wodnej (SVS),

– skleroterapia żył poprzez wstrzyknięcie środka powodującego ich zrośnięcie (w przypadku niewielkich żylaków),

– chirurgia plastyczna zastawek żylnych.

Nawroty żylaków po leczeniu operacyjnym są częste (do 50% przypadków). Zwykle dobrze rokuje systematyczne leczenie uciskowe.

Agata Majcher

Źródło: 

Choroby układu krążenia w: „Medycyna Praktyczna”, redaktorzy działu: A. Budaj, W. Leśniak. 

Komentarze (1)

Jan

2021-05-26 22:11:16

Gdzie konsultacje osobiste??

Dodaj komentarz